• नरमाइलो दशैं डिनर

    ललितपुरको पुल्चोक स्थित अचार घर विभिन्न प्रकारका अचारहरू पाइनू का कारण मेरो मनपर्ने थकाली रेस्टुरेन्ट मध्ये एक हो। त्यसैले दशैं बिदा सुरु हुनुअघि सपरिवार त्यहीँ डिनर गराउन लगेँ। सबै कुरा सामान्य थियो। हामीले सधैं झैं थकाली सेट अर्डर गर्‍यौं। तर खाना टेबलमा आएपछि वेटरले दशैं बिदाका कारण धेरै अचारका प्रकारहरू उपलब्ध नभएको बताए।

    खाना अगाडि आएपछि यस्तो कुरा सुन्नु भन्दा निराशाजनक अरू के हुन सक्छ? मलाई निकै रिस उठ्यो। कम्तीमा अर्डर लिनु अघि नै यो जानकारी दिएको भए हामी अरु चीज नै अर्डर गर्थ्यौं होला तर त्यसो गरेनन्। अन्तमा पूरा मूल्य भने लिए तर हामी त्यहीँ रेस्टुरेन्ट जानुको मुख्य कारण भएका परिकार नै दिएनन्।

    दशैं जस्तो लामो बिदा अघि वा पछि कर्मचारी कम हुँदा सेवा सीमित हुनु स्वाभाविक हो। त्यस्तो अवस्था मेनुमा स्पष्ट उल्लेख हुनुपर्थ्यो वा अर्डर गर्नुअघि ग्राहकलाई जानकारी दिनुपर्थ्यो।

    हामी रेस्टुरेन्टमा परिवार र साथीभाइसँग राम्रो समय बिताउन जान्छौं। यस्ता अनुभवले त्यो रमाइलो नै बिगारिदिन्छ। 

    कम्तीमा म भने अब फेरि त्यो रेस्टुरेन्टमा फर्किने छैन।

  • लक्डाउन अनलाइन क्लास

    लक्डाउन लागेको छ। बाहिर कतै हिंडडुल छैन। सबै जना घर भित्रै सीमित भएकाले हामीले आफ्नो काममा प्रयोग हुने/हुनसक्ने विभिन्न सफ्टवेयरहरूको अनलाइन ट्रेनिंग मार्फत ज्ञान आदान प्रदान गर्ने सत्र सुरु गर्ने निर्णय गर्यौं।

    स्काइप, जुम र गुगल मिट जस्ता विभिन्न प्लेटफर्महरू प्रयोग गरेर हेर्यौं तर कमजोर इन्टरनेटको कारण कुनै पनि भरपर्दो साबित भएन। सिक्ने ठूलो इच्छा हुँदाहुँदै पनि बीचबीचमा अड्किने भिडियो र टुट्ने आवाज सँगै कम्प्युटर अगाडि बस्न निकै दिक्क लाग्यो। त्यसपछि अनलाइन क्लास लिइरहेका विद्यार्थीहरूले कस्तो सास्ती भोगिरहेका होलान् भन्ने सोच मनमा आयो।

    नेपालमा डिजिटल खाडल यति ठूलो छ कि अहिलेको अवस्थामा अनलाइन शिक्षालाई प्रभावकारी विकल्प मान्नै गाह्रो छ। थोरै प्रतिशत सँग मात्र ब्रोडब्यान्ड इन्टरनेटको सुविधा रहेको तथ्यले अनलाइन शिक्षाको सीमितता स्पष्ट देखाउँछ।

  • इङ्ग्ल्यान्डलाई बधाई

    क्रिकेट निकै नै बुझ्न गाह्रो खेल हो। यसमा इफ्स एण्ड बट्सको अन्त्य नै हुँदैन अनि नियमकानुनहरू पनि धेरै जटिल र विवादास्पद लाग्छ। टिभीको स्कोरकार्डमा देखिने अंकहरूको भीड देख्दा त मलाई नै टाउको दुख्न थाल्छ।

    सायद यो खेल यो विश्वकपको सबैभन्दा तनावपूर्ण खेल हो अनि मलाई न्युजिल्यान्डका लागि निकै दुःख लाग्यो। उनीहरू शालीन र खेलभावनालाई उच्च सम्मान गर्ने टोली हुन्। उनीहरू जितको यति नजिक पुगेका थिए कि केही इन्चकै दूरीले विश्वकप गुमाए। त्यो ओभरथ्रोबाट इङ्ग्ल्यान्डले कति फाइदा पायो भन्ने कुरा हामी धेरै पछिसम्म पनि गर्नेछौं।

    विश्वकप जितेकोमा इङ्ग्ल्यान्डलाई हार्दिक बधाई!

  • जोखिमपूर्ण सुरुङमा काम

    जलविद्युत् आयोजनाहरूको सुरुङ भित्र काम गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण हुन्छ किनभने त्यहाँ काम गर्ने ठाउँ निकै साँघुरो र असहज हुन्छ। अझ केही विदेशी ठेकेदारहरूसँग काम गर्दा उनीहरूले स्वास्थ्य र सुरक्षा मापदण्डलाई गर्ने बेवास्ता झन् चिन्ताजनक छ।

    वर्षौं देखि पर्याप्त सुरक्षा उपायको अभावका कारण र भौगर्भीक अनिश्चितताहरूका कारण यस्ता सुरुङभित्र धेरै दुर्घटना भएका छन् जसमा धेरैले ज्यान समेत गुमाएका छन्।

    त्यसैले सुरुङमा इन्जिनियर, मजदुर र ठेकेदार सबैले सुरक्षित काम गर्ने वातावरण बनाउन मिलेर काम गर्न आवश्यक छ। सुरक्षा सबैको साझा जिम्मेवारी हो र प्रत्येक कामदारको जीवनको रक्षा गर्नु नै पहिलो प्राथमिकता हुनुपर्छ। सुरुङ भित्रको काम स्वभावैले जोखिमपूर्ण हुन्छ, त्यसैले कुनै पनि हालतमा सुरक्षामा सम्झौता गर्नु हुँदैन।

  • विश्वकप कथाहरू

    यो विश्वकप अहिलेसम्म साँच्चै अविस्मरणीय रह्यो। हरेक दिन नयाँ नाटक, अप्रत्याशित मोड, उत्कृष्ट प्रदर्शन र मन छोइहाल्ने कथाहरूले यसलाई विशेष बनाइरहेका छन्। मेस्सी र रोनाल्डोले आफ्नो प्रतिभाको झलक त देखाएका छन् तर यो विश्वकप उनीहरू दुई सुपरस्टारको वरिपरि मात्र घुमेको छैन र सायद यही यसको सबैभन्दा ठूलो सुन्दरता हो।

    फुटबल सधैं कुनै एक खेलाडीको कथा मात्र हुँदैन। विश्वकप त झन् कहिल्यै होइन। यसको सुन्दरता अनपेक्षित नायकहरूमा, सामूहिक प्रयासमा र हरेक खेलले जन्माउने नयाँ कथाहरूमा लुकेको हुन्छ। त्यसैले यो विश्वकप मेस्सी वा रोनाल्डोको महानतामा निर्भर छैन।

  • ठूलो दुर्घटना

    कहिलेकाहीँ लाईफ टर्न गर्ने असाधारण घटनाहरू अचानक घट्छन्। हामी फिल्डवर्कको लागि पूर्व-पश्चिम राजमार्गमा आफ्नै गाडीमा यात्रा गरिरहेका थियौँ। एक्कासि चालकले गाडीमाथिको नियन्त्रण गुमाए। गाडी सडकबाट चिप्लिएर १५० मिटर परको नालामा खस्यो।  नालामा नअड्केको भए भीरबाट खस्न सक्थ्यो। त्यो एक क्षणमा सबै कुरा शून्य जस्तै भयो। हाम्रो टोलीका एक सदस्य गम्भीर रूपमा घाइते भए तर भाग्यवश हामी सबैको ज्यान बच्यो।

    त्यो घटनाले जीवन कति नाजुक छ भन्ने गहिरो अनुभूति गरायो। सामान्य देखिने एउटा यात्रा र ठूलो दुर्घटना बीचको दूरी कहिलेकाहीँ केवल एक क्षणको मात्र हुँदो रहेछ। त्यस दिनले हामीलाई सुरक्षा र जीवनको मूल्य अझ बढी बुझायो किनकि एकै क्षणमा सबै कुरा बदलिन सक्छ।

  • प्रशंसकहरू थरिथरिका

    फुटबल फ्यानहरू थरिथरिका हुन्छन। एक प्रकारका जो ‘गोल’ भनेर चिच्याउछन् र टिभी रिप्लेको लागि पर्खन्छन्। अर्को प्रकारका छन् जसले फेसबुक र ट्विटरमा ‘गोअअअअअल’ (वा अझ ठूलो स्वरमा ह्यासट्याग सहित) पोस्ट गर्छन् र लाइक र कमेन्टहरूको लागि पर्खन्छन्।

  • इमानदार क्षण

    एउटा जुनियर ट्राफिक प्रहरीले हामी चढेको बस रोकेर बढी यात्रु बोकेको र सिट नियम विपरीत परिवर्तन गरेको भन्दै चालकलाई समाते। केही बेरमा त्यहाँ एक जना सिनियर आफिसर आइपुगे। उनले चालकसँग छुट्टै एकान्तमा कुरा गरे र त्यसपछि कुनै थप कारबाही नगरी हामीलाई जान दिए।

    कानुन कार्यान्वयन गर्ने साहस देखाएको ती युवा प्रहरीलाई भने सलाम। हाम्रो सडकमा यस्तो दृश्य विरलै देख्न पाइन्छ। यदि यस्ता इमानदार युवा प्रहरीलाई प्रोत्साहन र साथ दिन सके राजमार्गको यात्रामा साँच्चिकै सकारात्मक परिवर्तन आउन सक्छ।

  • स्टेडियममै फुटबल

    लामो समयपछि स्टेडियममै बसेर फुटबल हेर्ने मौका मिल्यो। न्यानो घाम अनि दर्शकले खचाखच भरिएको दशरथ रङ्गशाला, फुटबल हेर्नका लागि सबै कुरा उपयुक्त थियो र मैदानको माहोल साँच्चै रमाइलो थियो। एनआरटी र नेपाल पुलिस क्लब बीचको खेल १–१ को बराबरीमा टुङ्गियो।

    मेरो साथीहरूको सर्कलमा नेपाल पुलिस सबैभन्दा कम रुचाइने क्लब हो तर स्टेडियमभित्र उनीहरूकै समर्थनमा सबैभन्दा ठूलो आवाज सुनिन्थ्यो। पछि किन रहेछ भन्ने बुझियो। स्टेडियमका दर्शकदीर्घामा ठूलो संख्यामा वर्दी लगाएका प्रहरीहरू बसेर पुलिस क्लबको पक्षमा हुटिंग लगाइरहेका थिए।

    कल्पना गर्नुहोस् तपाईं एनआरटीको समर्थक हुनुहुन्छ तर वरिपरि वर्दीधारी प्रहरीहरू विपक्षी टोलीको समर्थनमा चिच्याइरहेका छन्। यस्तो वातावरणले सर्वसाधारणलाई खुला रूपमा आफ्नो टोलीको समर्थन गर्न असहज बनाउँछ। फुटबलमा यस्तो अवस्था हुनु हुँदैन।

    अर्को कुरा, यहाँ सार्वजनिक स्थानमा धूम्रपान निषेध छ भन्ने मेरो बुझाइ थियो। तर स्टेडियमभित्र मानिसहरू खुलेआम चुरोट सल्काइरहेका थिए, मानौँ त्यो नियम नै छैन। 

    कानुन कार्यान्वयन गर्ने जिम्मेवारी बोकेका प्रहरीहरू त्यहीँ केही सिट पर बसेका थिए। उनीहरूको आँखैअगाडि सार्वजनिक स्थानमा धूम्रपान भइरहेको थियो। तर ती प्रहरीहरू नियम नमान्नेलाई रोक्नुभन्दा आफ्नै टोलीको समर्थनमा नारा लगाउन केन्द्रित देखिन्थ्यो।

    हाम्रा धेरै नियम कानुनका किताबमा मात्र सीमित छन्। ती लागू हुन्छन् कि हुँदैनन् भन्ने कुरा प्रायः लागू गराउनेहरूको इच्छामै भर पर्छ।

  • वाइल्ड नाइट

    मेरो एउटा विस् थियो, एकदिन तन्न खाएर पूरै नकआउट हुनु। त्यो इच्छा हिजो दोलालघाटमा गएर पूरा भयो।

    यस्तो अनुभव अत्यन्तै खराब हुने रहेछ! करिब ६ घण्टा त म बेहोसजस्तै भएछु। चार जना साथीहरु मिलेर बल्ल बोक्न सके मलाई अनि होटेलको बेड सम्म पुर्याए। 

    अब चाहिँ एउटा वाचा गर्छु, अब यस्तो समय फेरी कहिल्यै आउने छैन।

    अनि मेरा सबै साथीहरूलाई धन्यवाद। यो मेरो जीवनकै सबैभन्दा सम्झनलायक घुमघाममध्ये एक बनाइदियौ।